Begraven of cremeren? - 14 juli 2019

Nog niet zo heel lang geleden liet nagenoeg iedereen in Nederland zich begraven. Sinds het begin van de vorige eeuw is dit echter nogal veranderd. Veel mensen laten zich tegenwoordig, geleid door allerlei verschillende motieven, cremeren. Cremeren betekent verbranden of verassen. 1 April 1914 vond in Velsen, waar het eerste Nederlandse crematorium staat, de eerste crematie plaats. Van deze crematie werd een proces verbaal opgemaakt, want cremeren was toen nog niet legaal. Vervolging heeft echter niet plaatsgevonden, het werd gedoogd. In 1955 is er een wetswijziging geweest die cremeren legaliseerde en sinds 1991 is er een wet op de lijkbezorging waarin begraven en cremeren werden gelijkgesteld. Dit had te maken met misdrijven, men was n.l. bang dat door crematie sporen van moord zouden verdwijnen. In 1955 is toen bepaald dat er een tweede lijkschouwing diende plaatst te vinden.

Het feit dat het best wel lang heeft geduurd voordat cremeren gemeengoed werd in Nederland is te danken aan de invloed van het christendom en de kerken. De meeste kerken wezen cremeren af of waren nogal terughoudend. Met de leegloop van de kerken en daarmee de afname van de christelijke invloed in de maatschappij is cremeren veel meer in zwang gekomen. Daarnaast kwam natuurlijk ook met de komst van vliegtuigen en het internet van alles onder handbereik vanuit het Oosten. Denk aan de New Age beweging met invloeden uit o.a. het Hindoeïsme en Boeddhisme.

De belangrijkste vraag is natuurlijk wat zegt de Bijbel over dit onderwerp.

Hieronder een aantal gedachten ter overweging:

  • • Als in de Bijbel wordt gesproken over verbranden, dan heeft dit bijna altijd te maken met oordeel en de toorn van God.
  • • Er wordt gesproken over het offeren van kinderen, dit wordt gedaan door volken die afgoden dienen. Jeremia 19:5 : …en zij de hoogten van de Baäl gebouwd hebben om hun kinderen als brandoffers voor de Baäl met vuur te verbranden, iets wat Ik niet geboden noch uitgesproken heb en wat Mij niet in de zin is gekomen”. Zie bijv. ook 2 Kron. 33:6.
  • • Het vuur/oordeel is bereid voor de duivel en zijn engelen. Mattheüs 25:41 : “Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is”.
  • • Nergens geeft de Bijbel aan dat mensen gecremeerd dienen te worden.
  • • De Bijbel spreekt echter wél frequent over graven, bijv. Abraham, Jozef, David etc. en natuurlijk de Here Jezus Zelf.
  • • Zie deze uitspraak: Lukas 9:60 : “Maar Jezus zeide tot hem: Laat de doden hun doden begraven.” (Er staat niet: cremeren) ;
  • • Ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest, zouden we deze tempel moeten verbranden?
  • • Verbranden duidt op het einde, het is over, terwijl begraven juist het begin is. We zaaien een lichaam in de stellige verwachting van de komende oogst, n.l. de opstanding van ons lichaam als de Here Jezus komt en de bazuin zal klinken.
  • • Stof als gevolg van natuurlijke ontbinding en as door verbranding zijn NIET hetzelfde. De Bijbel leert dat de mens tot stof (Hebr, afar) zal terugkeren en niet tot as (Hebr. efer) in de betekenis van as als gevolg van verbranding.

In de Bijbel is geen direct verbod om te cremeren te vinden, maar lezen we de Bijbel door dan is cremeren absoluut niet passend in de geest van de Bijbel.

lees verder...

Deze studies zijn verschenen in het contactblad van de reddingsark. Eventuele vragen naar aanleiding van deze studies kunt u stellen via het contactformulier.

Door gebruik te maken van de rss feed blijft u op de hoogte van nieuwe artikelen.

Het huwelijk - 12 juni 2019

Het huwelijk is ingesteld door God. Je vindt dit in het begin van Genesis. God schiep Adam en Eva, en Hij gaf Eva als vrouw (die bij hem paste) aan Adam. Het huwelijk is een prachtige instelling. Een goed huwelijk kenmerkt zich door liefde, trouw, vergeving en plezier voor zowel de man als de vrouw. Natuurlijk komen er moeilijkheden, maar als je beiden verankerd bent in Hem en op Hem vertrouwt dan kun je samen heel veel verdragen. Met Hem zijn we immers méér dan overwinnaar, ook in onze christelijke huwelijken.

Doel van het huwelijk is de ánder gelukkig te maken en samen iets te laten zien van de liefde van God tot Zijn gemeente. Vaak wordt gedacht: hoe kan ik gelukkig worden, maar in een goed huwelijk richt je je op de ander. Christus heeft Zichzelf overgegeven voor Zijn bruid, de gemeente. Hij had alles voor de gemeente over.

Toen God het huwelijk bedacht, dat is dus een scheppingsorde, bracht hij een man en een vrouw samen. Niet twee mannen of twee vrouwen, maar één man en één vrouw. Een huwelijk is een levenslange verbintenis. Dat het tegenwoordig erg makkelijk is om een huwelijk te ontbinden doet daar niets aan af. Als man en vrouw trouw zijn aan God en aan Zijn woord dan is het huwelijk een geweldige verbintenis die geldt zolang beide partners leven.

Natuurlijk is de start van een huwelijk belangrijk. Ook hier geeft de Bijbel richtlijnen voor. Een goede start impliceert dat beide partners een persoonlijke relatie met God hebben. Een huwelijk waarbij één van de partners niet gelovig is wordt duidelijk afgewezen door de Bijbel. Dat is ook heel begrijpelijk. Als je de Here Jezus hebt leren kennen als je persoonlijke Verlosser en Heer voor het dagelijks leven, dan wil je dit toch heel graag delen met diegene die het dichts bij je staat. Als je dan een man of vrouw hebt die niet gelovig is dan kan dit niet. Want iemand die niet gelovig is begrijpt daar niets van. Dat zou je toch niet moeten willen? Nog los van het feit dat Gods Woord het simpelweg afwijst.

Een tweede punt dat bij een goede voorbereiding hoort is dat je elkaar goed leert kennen. Dat doe je door langere tijd vóór het huwelijk samen op te trekken, veel te bespreken, de Bijbel te lezen en te bidden en door elkaar te leren kennen in goede en moeilijke tijden. Dat kost tijd, maar zeg nu zelf wat is beter snel samengaan en later scheiden of elkaar goed leren kennen en van God de bevestiging (innerlijke rust) te krijgen dat je voor elkaar bestemd bent en dan een bestendig huwelijk hebben? (Dit geldt natuurlijk in zijn algemeenheid er kunnen altijd situaties zijn dat het wel goed gaat.) Als je in zo’n periode er achter komt dat de ander bepaalde (karakter) trekken heeft waar je eerst niet van wist, dan kun je nog gewoon besluiten weer uit elkaar te gaan. En het duurt nu eenmaal even voordat je een ander echt leert kennen in verschillende situaties.

Nog een punt wat belangrijk is ligt op het seksuele vlak. Tegenwoordig gaat het vaak zo: één worden naar lichaam, ziel en geest. De Bijbel zegt juist het omgekeerde, nl. dat we één moeten worden naar geest, ziel en lichaam. Vaak wordt er al snel overgegaan tot een seksuele relatie en heel vaak gaat het dan later fout. Waarom? Gods Woord is niet gevolgd en dan roep je de moeilijkheden over je af. Daarnaast gaat de tijd en energie vaak meer uit naar het lichamelijke dan naar eenwording in ziel en geest. Elke gelovige weet diep in zijn hart dat als hij/zij voor het huwelijk gemeenschap heeft met de ander dat dit niet naar Gods Woord is. Dit is dan ook een verhindering voor de diepe vrede van God in het hart.

Tegenwoordig zijn er veel (pre-) huwelijkscursussen die ook kunnen helpen om een goede start in het huwelijk te maken. Het huwelijk is een prachtige instelling van God, maar het gaat niet vanzelf, er moet door beide partners hard worden gewerkt tijdens het huwelijk. En juist dan of daardoor is het huwelijk geweldig! In dit soort cursussen worden allerlei belangrijke thema’s behandeld, zoals de achtergrond van beiden. Je neemt immers je opvoeding/gewoontes/ervaringen mee je huwelijk in en dat kan wel eens botsen met de achtergrond van je partner. Of een thema als vergeving, wat zéér belangrijk is in een huwelijk. In de loop der jaren kunnen of zullen er moeilijkheden ontstaan en die moet je wel op een goede wijze oplossen met elkaar. Communicatie is ook een belangrijk onderwerp; de een is gesloten de ander open, hoe vind je elkaar van hart tot hart tijdens het huwelijk? Zelf ben ik in ons huwelijk lange tijd regelmatig weggekropen achter mijn “muur” van zwijgen als er iets was. Als er werd gevraagd hoe het ging zei ik prima, maar dat helpt niet heb ik geleerd. Gaande weg is de muur afgebroken (soms staat ie er opeens trouwens weer) en dat heeft ons huwelijk alleen maar beter gemaakt. Ouders en schoonouders is vaak een thema, die krijg je er immers gratis bij. Vaak gaat dat natuurlijk prima maar dat kan soms ook problemen opleveren en dan is het goed om je dat van tevoren al bewust te zijn. Tot slot is het belangrijk om samen Conflicten op te lossen. Problemen onder het vloerkleed vegen of netjes gezegd met de mantel der liefde bedekken werkt niet. Conflicten moeten worden opgelost anders komen ze op een onverwachts moment als een boemerang terug. Is het volgen van zo’n (pre) huwelijkse cursus noodzakelijk? Niet persé, maar ik denk wel dat het helpt in een stuk bewustwording in de voorbereiding naar een huwelijk toe. Bovendien is het vaak ook heel gezellig en leer je andere (jonge) stellen kennen.

Als een jongen en meisje elkaar goed hebben leren kennen en de bevestiging van God hebben gekregen dat ze aan elkaar zijn gegeven, dan is het goed om naast het burgerlijk huwelijk een zegen over het huwelijk te vragen in de kerk/gemeente. Het is belangrijk om de gemeente/oudsten hier tijdig bij te betrekken omdat het, in deze tijd van individualisering, niet alleen iets is wat het stel dat wil gaan trouwen aangaat. Een aanstaand huwelijk raakt de hele gemeente, als er verdriet is leven we mee en als er een blijde gebeurtenis gaat plaatsvinden zoals een huwelijk leven we natuurlijk ook mee met het stel dat gaat trouwen. Het is prachtig om een huwelijk te starten met Hem en te midden van broeders en zusters. We vormen als kerk/gemeente toch als het ware een gezin. In Hem zijn we met elkaar verbonden.

lees verder...

Pinksteren 2019 - Ik ben gekomen - 28 februari 2019

Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed.

Een bekende tekst hierboven. Een mooie tekst ook. Ik ben gekomen spreekt van Zijn komst in deze wereld. Dat gedenken we over het algemeen in december: Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond, God Zelf werd Mens, onvoorstelbaar maar waar. Deel twee, opdat zij leven hebben, is ook heel mooi. Het wijst naar Pasen. De Here Jezus heeft voor ons geleden (Goede Vrijdag) en is op de derde dag opgestaan (Pasen). Dankzij Zijn opstanding is er leven, eeuwig leven voor ons. Hij is gekomen om ons het leven te brengen, maar dan houdt het nóg niet op, want Hij wil ons overvloed schenken, dat spreekt van Pinksteren, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest.

Als we geloven in het volbrachte werk van de Mens Jezus Christus, dan is er leven en overvloed voor ons bereid. Wat een belofte! Betekent dit dan dat een christen geen problemen zal ondervinden? Dat zou ik niet durven zeggen, ik denk dat een christen juist problemen gaat krijgen.

Het bijzondere is dat God juist deze moeilijkheden gebruikt zodat Hij ons dat overvloedige leven kan schenken. Zonder de moeiten en het verdriet leunen we misschien wel te veel op onszelf, denken we (stiekem) dat we het zelf wel kunnen. Maar “in” dit alles, dus te midden van het verdriet en de pijn, zijn we meer dan overwinnaar. Dán ervaren we de overvloed, Zijn overvloed, Zijn nabijheid, vrede en rust. Het lijkt tegenstrijdig maar zo werkt God vaak.

Het woord overvloed heeft de betekenis van: alles overtreffend, buitengewoon, in rijke overvloed, meer dan nodig. Ik zat net naar een interview met Dolf van de Vegte te kijken uit december 2018. (Dolf is op 1-2-2019 overleden aan darmkanker). In dit interview, vrij kort voor zijn dood, sprak hij over hoe hij deze ziekteperiode ervaarde. Hij straalde rust en vrede uit. Hij voelde zich gedragen door de Heer. Was dit een prestatie van Dolf, een groot geloof of id.? Hij zei: “het overkomt mij”, het is genade van God zo rustig en vrij, ondanks de naderende dood, in het leven te kunnen staan. Dolf van de Vegte ervoer de overvloed van het leven dat de Heer wil en kan geven.

Hij haalde Psalm 23 aan in zijn gebed, zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad want Gij zijt bij mij. Heerlijk om die overvloed te mogen ervaren en deze overvloed is “beschikbaar” voor iedere gelovige. Dat danken we aan het werk van de Here Jezus, Hij is gekomen om ons leven en overvloed te schenken.

Efeziërs 3:20 Hem nu, die blijkens de kracht, welke in ons werkt, bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen. In deze tekst uit Efeze 3 is het woord overvloed vertaald met “oneindig veel meer”. God is in staat oneindig veel meer te doen in ons leven dan wij bidden of beseffen, dat is een vrucht van Pinksteren. Niets is dus onmogelijk! Dan kun je zoals Paulus en Silas, nadat je gegeseld bent en met je voeten in het blok zit midden in de nacht zingen tot eer van God in een Griekse gevangenis. Uit de tekst blijkt ook dat er een kracht in ons werkt, dat is de kracht van de Heilige Geest, het Griekse woord is dunamis, een onvoorstelbare sterke kracht, als dynamiet, werkt in ons leven.

Als we Gods Geest de ruimte geven, dan kan deze kracht in ons openbaar worden. Geven we ons niet aan Hem over dan wordt ons leven niet veranderd. Geven we ons leven wél in Zijn hand, dan kan en zal de overvloed merkbaar zijn. We zijn zelf vaak degene die het kanaal van Gods overvloed blokkeren. We durven vaak niet alles uit handen te geven en op Hem te vertrouwen, pas als er iets ernstigs gebeurd worden we op Hem geworpen. We hebben dan geen andere mogelijkheden meer en dan is de keus vertrouwen we op Hem of op iets anders? Als het ons voor de wind gaat, en het gaat in zijn algemeenheid in ons rijke Nederland iedereen voor de wind, dan hebben we de neiging God uit het oog te verliezen en op eigen kracht te leven. We kunnen de Geest bedroeven of zelfs uitdoven, dan ervaren we natuurlijk niets van de overvloed die Hij ons zo graag wil schenken.

Het doel van de komst van de Here Jezus was ons leven en overvloed te schenken, dat dat doel dagelijks mag worden ervaren in onze levens!

lees verder...

Pasen 2019 - Het is volbracht - 2 februari 2019

Het is volbracht, dat zijn geweldige woorden die de Here Jezus heeft uitgesproken aan het kruis. Alles heeft Hij volbracht. Maar wat heeft Hij dan volbracht? Daar is heel wat op te zeggen, hieronder een korte opsomming:

Hij heeft de wil van de Vader volbracht. Hij is heel Zijn leven volkomen gehoorzaam geweest aan de Vader, zelfs tot aan het kruis. Als Mens heeft Hij gehoorzaamheid moeten leren en Hij heeft het volbracht. Door Zijn gehoorzaamheid heeft Hij de Vader geëerd, Hij was immers de allereerste Mens die geleefd heeft zoals de Vader het had bedoeld. Het lijden is volbracht aan het kruis van Golgotha. Zijn hele leven, vanaf Zijn geboorte was lijden voor Hem. Stel je voor een zondeloze Mens die komt in een wereld vol zonde, dat betekent per definitie lijden. Hij was niet gewenst toen Hij kwam: er was geen plaats voor hen. Hij was veracht van mensen. Zijn lijden eindigde in een climax op het kruis van Golgotha. Fysiek en geestelijk lijden, vooral dat laatste was onvoorstelbaar zwaar voor Hem. Hij hing in de absolute eenzaamheid tussen hemel en aarde, verlaten van mensen en verlaten van God.

Hij heeft de wet volbracht. Gods wet is goed, volmaakt. Niemand die ooit heeft geleefd of leven zal was in staat of zal in staat zijn deze wet te gehoorzamen. Wie op één punt struikelt is schuldig geworden aan alle geboden, Jac. 2:16. Maar Hij heeft de wet volledig volbracht. Soli Deo Gloria!

Hij heeft ons verlost uit de macht van satan. We waren slaven van satan en zijn nu kinderen van Hem. Geliefde kinderen, die door de Vader Zijn gekend. Bedenk eens wat dat persoonlijk voor u/jou betekent! Kinderen, zonen en dus erfgenamen. We hebben, dankzij Hem, een Vader die onvoorstelbaar veel van ons houdt. Wat een geweldige toekomst is er door Hem voor ons bereid. Vanuit de duisternis zijn we overgezet in Zijn licht.

De dood is overwonnen. Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles is voldaan, wie in geloof op Jezus ziet, die vreest voor dood en helle niet. Alles is volbracht door Hem, ook de laatste vijand de dood is overwonnen. Dat bewees Hij toen Hij van tussen de doden opstond uit het graf.

Hij heeft ons verzoend met de Vader. Door de zondeval was er een voor ons onoverbrugbare kloof ontstaan tussen God en de mens, maar Hij heeft door Zijn lijden, sterven en opstanding deze kloof overbrugd! We kunnen nu naderen tot de Vader, elke dag opnieuw. Hij verlangt er naar dat we komen en dat kan nu want door Hem zijn onze, mijn zonden verzoend.

Hij heeft de satan verslagen. Men zegt wel eens dat de overwinning op Golgotha vergeleken kan worden met D-day (Decision day). De satan is verslagen, al zou je dat niet zeggen als je om je heen kijkt, maar, prijs de Heer, V-day (Victory day) komt eraan. Hij heeft de satan overwonnen op Golgotha! Er komt een dag dat er definitief zal worden afgerekend met satan.

Hij heeft vele, vele ot profetieën vervuld. Dat is zo prachtig aan de Bijbel, al vanaf Genesis staan er profetieën die spreken over Hem in de Bijbel. Er zijn profetieën die nog vervuld gaan worden in de toekomst, maar er zijn al heel veel profetieën door Hem vervuld. Profetieën die gaan over Zijn komst (het zaad van de vrouw), Zijn geboorte (Jes. 9), Zijn leven (Jes. 42), Zijn lijden (Jes. 53), Zijn sterven (Ex. 12), Zijn opstanding (Ps. 40), Zijn toekomstige vrederijk op aarde (Zach. 14) etc. etc.

Psalm 22, een Messiaanse psalm, die gaat over het lijden eindigt met de woorden: “omdat Hij het gedaan heeft”. Dat zijn oud testamentische woorden voor “het is volbracht”. Omdat Hij het lijden heeft volbracht (Ps. 22) mogen wij door genade zeggen: “De Heer is mijn Herder”, Psalm 23. Wat heerlijk, dat Hij elke dag onze levende Herder is.

Het is volbracht, geweldige woorden. De rekening die openstond is vereffend, er kan een streep doorheen. Hij heeft alles voldaan. Het is alles door Hem en Hem alleen volbracht. Er is niets maar dan ook niets van ons bij. Hem komt toe alle lof en eer, dat we daaraan mogen denken als het binnenkort Goede Vrijdag is en ook op de Paasdagen daarna!

lees verder...

Het is niet goed dat de mens alleen zij - 28 januari 2019

en de Here God zeide: Het is niet goed dat de mens alleen zij Genesis 2:18

Onze God is een God van relaties, sterker nog Hij is de Oorsprong, de Bedenker van relaties. Hij gaf Eva aan Adam. God is de Bedenker van het huwelijk. Hij gaf kinderen aan Adam en Eva die in hun gezin konden opgroeien. Het volk Israël kwam voort uit de aartsvaders, het volk bestond uit stammen en de stammen weer uit families, die allemaal een relatie met elkaar hadden. In het NT is er de gemeente, we zijn broeders en zusters van elkaar en Hij is onze Vader. Als broeders en zusters is het goed vanuit die relatie oprecht naar elkaar om te zien en elkaar te helpen, te troosten of te corrigeren. Niemand kan zonder anderen, we hebben elkaar nodig. Het is niet goed dat de mens alleen zij.
Naast de bovengenoemde “horizontale” relaties wil God ook graag een (verticale) relatie met ons. Het is zelfs Zijn sterkste verlangen een relatie met ons te hebben. Toen Adam en Eva zondigden werd de relatie met God die in de hof wandelde verbroken, ze verstopten zich voor Hem. Onmiddellijk begon God aan het herstel van deze relatie. Hij slachtte een dier en bekleedde hen met de vellen, wat wijst naar het offer van de Here Jezus. Zo konden ze weer omgaan met God. In het NT is de vader van de verloren zoon een heen wijzing naar God de Vader. De vader van de verloren zoon, stond dagelijks op de uitkijk of zijn zoon weer terug kwam. Toen hij hem eindelijk zag rende hij op hem af, omhelsde hem en richtte een feest aan omdat zijn zoon terug was. Zo is onze God, Hij verlangt naar ons en Hij wil ons het liefst tegen zijn hart drukken en maaltijd met ons houden.
God is een God van horizontale en verticale relaties, maar er is ook sprake van een relatie tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. In absolute harmonie “werken” zij als het ware samen. Volgens Spreuken 8 was de wijsheid (lees: de Here Jezus) als een troetelkind bij Hem. Dat is een geweldig liefdevolle relatie! We zien iets van deze “samenwerking” bij de doop van de Here Jezus, de Geest van God daalt als een duif op Hem neer en de Vader spreekt dan vanuit de hemel. (Matth. 3:16/17). Er is een volmaakte samenwerking tussen Vader, Zoon en Heilige Geest, de hele Bijbel door zien we dat.
Goede relaties zijn voor ieder mens cruciaal. Relaties van liefde, warmte, geborgenheid en troost. Relaties waarin vrijheid is en openheid om elkaar te corrigeren op een liefdevolle wijze. Relaties waarin het mogelijk is om je te ontwikkelen tot een mens zoals God het heeft bedoeld dat is waar de wereld naar snakt.
In de toekomst, als God alles en in allen zal zijn, zal er in de hemel en op de aarde volmaaktheid zijn in relaties, de horizontale relaties (mensen onderling) en de verticale relaties (mensen en God). Hij zal dan immers alles en in allen zijn. We zullen dan met Hem en met elkaar leven, zoals Hij het heeft bedoeld.

Het is niet goed dat de Mens alleen zij.
God is de Bedenker/Oorsprong van relaties, helaas is er door de zondeval ontzetten veel mis gegaan juist op het vlak van relaties. Hij wil graag liefdevolle relaties tussen mensen onderling en tussen Hemzelf en de mensen. In de tekst uit Gen. 2 heb ik een kleine wijziging aangebracht, ik heb Mens met een hoofletter geschreven. Als het zo is dat God ontzettend hecht aan relaties en er naar voortdurend naar streeft de relaties, te herstellen en goed te houden dan is het goed om eens te proberen te bedenken wat dit voor de Here Jezus (de Mens) moet hebben betekend toen Hij op aarde was.
Zijn ouders, die het dichtst bij Hem stonden, begrepen hem niet (Lucas 2:50), zijn broers geloofden niet in Hem (Joh. 7:5), de dorpsgenoten uit Nazareth wilden Hem doden door Hem van de steilte te stoten (Luc. 4:29). Het is niet goed dat de Mens alleen zij, maar wat een eenzaamheid moet Hij hebben ervaren gedurende Zijn leven op aarde, zelfs van de mensen die het meest naast Hem stonden. Na de kruisiging vluchtten ook de discipelen weg, niemand was bij Hem. Maar het werd nog erger toen ook Zijn Vader zich terug trok en Hij daar hing, tussen hemel en aarde, verlaten door iedereen op aarde en verlaten door God in de hemel. Dat was de absolute eenzaamheid die Hij voor ons heeft ondergaan zodat wij dat nooit hoeven mee te maken. De Here God Zelf had gezegd: “het is niet goed dat de mens alleen zij” en hier hing Hij in de volkomen eenzaamheid, juist Hij de Oorsprong van relaties, was door iedereen verlaten ......

Het is niet goed dat de mens alleen zij, woorden uit het begin van de Bijbel die nog steeds razend actueel zijn. Woorden met een diepe betekenis. Ik hoop dat u een warme liefdevolle en gezegende relatie mag hebben met de mensen om u een en bovenal met onze liefdevolle Vader in de hemel.

lees verder...