De doop door onderdompeling in het nieuwe testament (deel 2) - 12 oktober 2019

In deel 1 over de doop hebben we met name gekeken wanneer en onder welke voorwaarden er werd gedoopt. In deel 2 gaan we dieper in op de betekenis en de gevolgen van de doop.

Betekenis van de doop
In Colossenzen 2:11-13 kunnen we lezen dat de doop symboliseert dat we aan de ene kant met Christus zijn begraven en daarmee ons één hebben gemaakt in de besnijdenis van Christus door het afleggen van het lichaam des vlezes en aan de andere kant met Christus zijn opgewekt door het geloof aan de werking Gods, die Hem uit de doden heeft opgewekt. We zijn met Hem levend gemaakt en al onze overtredingen zijn kwijtgescholden, ja het bewijsstuk dat tegen ons getuigde is door Hem uitgewist!

In Romeinen 6 wordt het ‘met Christus gestorven en opgewekt’ nog gedetailleerder beschreven. In dit hoofdstuk worden 5 stappen genoemd.

  • Stap 1: onze oude mens is mede gekruisigd door de doop in Christus Jezus (vers 6) opdat aan het lichaam der zonde zijn kracht zou ontnomen worden en wij niet langer slaven der zonde zouden zijn
  • Stap2: wij Zijn door de doop in Christus Jezus met Hem gestorven*. Wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.
  • Stap 3: Wij zijn door de doop met Hem begraven opdat
  • Stap 4: gelijk Christus uit de doden is opgewekt door de majesteit des Vaders ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen
  • Stap 5: Indien wij met Christus gestorven zijn geloven wij dat wij ook met Hem zullen leven, daar wij weten dat Christus, nu Hij uit de doden is opgewekt, niet meer sterft, de dood heeft geen heerschappij meer over Hem. De doop laat zien dat we met Christus verbonden zijn en is hierdoor een krachtig getuigenis naar de gemeente maar ook naar de wereld om ons heen, ook de onzichtbare wereld!

Gevolgen van de doop
Het gedoopt worden in Christus Jezus heeft ook gevolgen omdat de doop scheiding maakt. Twee voorbeelden:

1) Het volk Israël
In 1 Corinthiërs 10:1,2 lezen we dat ‘onze vaderen allen onder de wolk waren, allen door de zee heengingen, allen zich in Mozes lieten dopen in de wolk en in de zee’. In Exodus 14:20 kunnen we lezen dat de wolk tussen het leger van de Egyptenaren en dat van de Israëlieten in was. De wolk, die aan de ene kant duisternis was maar tegelijk de nacht verlichtte, maakte scheiding tussen deze twee legers waardoor de een de ander niet kon naderen, de gehele nacht. De zee, waardoor het volk Israël door Gods hand heentrok naar het beloofde land, maakte scheiding tussen het volk Israël en de Egyptenaren. Voor de een was het hun redding en voor de ander hun ondergang.

2) Noach
In 1 Petrus 3:20b staat ‘dat acht zielen in de dagen van Noach door het water heen gered werden’. Het water van de zondvloed maakte scheiding tussen hen die eertijds ongehoorzaam geweest waren en de acht zielen. Het was voor de acht zielen hun redding en voor de anderen hun ondergang. Zo maakt ook de doop in Christus Jezus voor ons scheiding tussen het oude leven en het nieuwe leven. Dit gedeelte heeft nog een andere diepere betekenis voor ons.

3) Behouden aankomst
Petrus vervolgt in vers 21: ‘als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus’. Het woordje ‘redden’ wat hier gebruikt wordt heeft de betekenis van ‘behouden op een veilige plaats doen aankomen door moeilijkheden of gevaren heen’. Dezelfde betekenis zien we in Handelingen 27:43 waar Paulus schipbreuk lijdt op weg naar Rome en bevolen werd dat iedereen die kon zwemmen over boord moest springen om zwemmend aan land te komen en de overigen deels op planken en deels op wrakstukken van het schip. ‘En zo gebeurde het dat allen behouden aan land kwamen’. In de boot stappen die Noach gebouwd heeft of je laten dopen in Christus bewerkt niet de behoudenis voor de eeuwigheid. Van Noach lezen we in Genesis 6:9 dat hij onder zijn tijdgenoten een rechtvaardig en onberispelijk man was en met God wandelde. Hij vond genade in de ogen des Heren. Wij worden door genade gerechtvaardigd door het geloof in het offer van de Here Jezus wat Hij gebracht heeft aan het kruis van Golgotha. De doop heeft niet alleen een symbolische betekenis van wat er door het geloof heeft plaatsgevonden in ons leven (dood en opstanding) maar ook een vorm van behoudenis zoals hiervoor beschreven. Ook wij moeten door dit leven heen om straks bij Christus te zijn. De doop helpt ons als het ware om behouden, door moeilijkheden heen, op die plek aan te komen.

lees verder...

Deze studies zijn verschenen in het contactblad van de reddingsark. Eventuele vragen naar aanleiding van deze studies kunt u stellen via het contactformulier.

Door gebruik te maken van de rss feed blijft u op de hoogte van nieuwe artikelen.

De doop door onderdompeling in het nieuwe testament (deel 1) - 5 oktober 2019

Zendingsbevel

In Mattheus 28:19 wordt door de Here Jezus het zendingsbevel gegeven: ‘Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb’. Dit bevel bestaat uit vier opdrachten in de aangegeven volgorde: 1) gaat heen, 2) maakt discipelen, 3) doopt hen en 4) leert hen onderhouden. Deze opdrachten kunnen ze niet eerder uitvoeren dan nadat ze de Heilige Geest hebben ontvangen: ‘maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde (Handelingen 1:8)’. Bovendien wordt hier ook de volgorde genoemd waar ze getuigen van Hem zullen zijn: het begint allemaal in Jeruzalem, daarna in geheel Judea, vervolgens in Samaria en tenslotte tot het uiterste der aarde. white

De voorwaarden waaronder er werd gedoopt

We gaan nu een aantal plaatsen langs om te zien onder welke voorwaarden de doop werd uitgevoerd. We beginnen in Jeruzalem. In Handelingen 2 waar we kunnen lezen over de uitstorting van de Heilige Geest neemt Petrus het woord en legt zijn toehoorders uit waarvan ze getuige waren geweest. Hij eindigt zijn betoog met de volgende zin: ‘Dus moet ook het ganse huis Israels zeker weten, dat God Hem en tot Here en tot Christus gemaakt heeft, deze Jezus, die gij gekruisigd hebt’ waarop zijn toehoorders antwoordden: ‘Toen zij dit hoorden, werden zij diep in hun hart getroffen, en zij zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat moeten wij doen, mannen broeders? Petrus antwoordde hun: ‘Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden, en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen’. In vers 41 kunnen we lezen wat de reactie van de toehoorders was: ‘Zij dan, die zijn woord aanvaardden, lieten zich dopen en op die dag werden ongeveer drieduizend zielen toegevoegd’. De doop volgde op het aanvaarden van hetgeen door Petrus werd getuigd. Zij geloofden zijn getuigenis over Jezus Christus en werden gedoopt.

In Handelingen 8 kunnen we lezen over de streken van Judea en Samaria. De Here Jezus had zijn discipelen de opdracht gegeven om niet alleen in Jeruzalem zijn getuige te zijn maar ook in geheel Judea en Samaria. Na de steniging van Stefanus vond er een zware vervolging plaats in Jeruzalem: ‘En er ontstond te dien dage een zware vervolging tegen de gemeente te Jeruzalem; en allen werden verstrooid over de streken van Judea en Samaria, met uitzondering van de apostelen’. Was dit een ingrijpen van de Here om te zorgen dat de discipelen niet alleen in Jeruzalem van Hem getuigden? In vers 4 van dit hoofdstuk lezen we: ‘Zij dan, die verstrooid werden, trokken het land door, het evangelie verkondigende. En Filippus daalde af naar de stad van Samaria en predikte hun de Christus’. Filippus komt daar een man, met name Simon, tegen. Deze was bezig met tovenarij en verbijsterde het volk van Samaria waardoor zij zich aan hem hielden. Toen zij echter geloof schonken aan Filippus, die het evangelie van het Koninkrijk Gods en van de naam van Jezus Christus predikte, lieten zij zich dopen, zowel mannen als vrouwen. En ook Simon zelf kwam tot geloof, en na gedoopt te zijn, bleef hij voortdurend bij Filippus, verbijsterd door die tekenen en grote krachten, die hij zag geschieden’. Ook hier zien we dat men zich liet dopen nadat ze tot geloof waren gekomen.

Vervolgens krijgt Filippus van een engel des Heren de opdracht om naar de weg te gaan die afdaalt van Jeruzalem naar Gaza. Daar ontmoet hij een kamerling uit Ethiopië die terugkwam van Jeruzalem waar hij geweest was om te aanbidden. De Geest sprak tot Filippus dat hij zich bij de wagen van de kamerling moest voegen. De kamerling las, in zijn wagen gezeten, uit de profeet Jesaja hoofdstuk 53:7. En Filippus opende zijn mond en uitgaande van dat Schriftwoord predikte hij hem Jezus. ‘En terwijl zij onderweg waren, kwamen zij bij een water, en de kamerling zeide: Zie, daar is water; wat is ertegen, dat ik gedoopt word? En hij zeide: Indien gij van ganser harte gelooft, is het geoorloofd. En hij antwoordde en zeide: Ik geloof, dat Jezus Christus de Zoon van God is (Hand.8:36,37)¹’. Op grond van dit getuigenis werd de kamerling door Filippus gedoopt.

In Handelingen 10 komen we Cornelius tegen, een hoofdman van de Italiaanse legerafdeling. Deze woonde in Caesarea. Cornelius was een godvruchtig man, een vereerder van God met zijn hele huis, gaf aalmoezen aan het volk en bad geregeld tot God. Petrus, die op dat moment in Joppe was, wordt door Gods hand in contact gebracht met deze rechtvaardige man. Hiervoor moest Petrus eerst overtuigd worden, doormiddel van het laken met de onreine dieren, dat het in opdracht van God was omdat hij zich anders niet bij een niet Jood mocht voegen. Petrus wordt vervolgens door Gods hand bij Cornelius gebracht waar hij getuigenis aflegt van zijn geloof. Vanaf vers 43 lezen we: ‘Van Hem getuigen alle profeten, dat een ieder, die in Hem gelooft, vergeving van zonden ontvangt door zijn naam. Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het woord hoorden. En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de Heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken. Toen merkte Petrus op: Zou iemand het water kunnen weren, om dezen te dopen, die evenals wij de Heilige Geest hebben ontvangen? En hij beval hen te dopen in de naam van Jezus Christus’. Cornelius en de zijnen waren de eerste heidenen die tot geloof kwamen. Om de gelovigen uit de besnijdenis te overtuigen dat God ook de heidenen op het oog had, ging het hier ook vergezeld van de hoorbare kenmerken want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken. Ook hier werd er gedoopt nadat ze tot geloof waren gekomen. Nu we gezien hebben dat in Handelingen altijd gedoopt werd nadat de persoon in kwestie tot geloof in de Here Jezus was gekomen, is het goed om de betekenis van deze doop eens nader te bekijken. Daarover de volgende keer.

1. Vers 37 is niet-authentiek

lees verder...

Begraven of cremeren? - 14 juli 2019

Nog niet zo heel lang geleden liet nagenoeg iedereen in Nederland zich begraven. Sinds het begin van de vorige eeuw is dit echter nogal veranderd. Veel mensen laten zich tegenwoordig, geleid door allerlei verschillende motieven, cremeren. Cremeren betekent verbranden of verassen. 1 April 1914 vond in Velsen, waar het eerste Nederlandse crematorium staat, de eerste crematie plaats. Van deze crematie werd een proces verbaal opgemaakt, want cremeren was toen nog niet legaal. Vervolging heeft echter niet plaatsgevonden, het werd gedoogd. In 1955 is er een wetswijziging geweest die cremeren legaliseerde en sinds 1991 is er een wet op de lijkbezorging waarin begraven en cremeren werden gelijkgesteld. Dit had te maken met misdrijven, men was n.l. bang dat door crematie sporen van moord zouden verdwijnen. In 1955 is toen bepaald dat er een tweede lijkschouwing diende plaatst te vinden.

Het feit dat het best wel lang heeft geduurd voordat cremeren gemeengoed werd in Nederland is te danken aan de invloed van het christendom en de kerken. De meeste kerken wezen cremeren af of waren nogal terughoudend. Met de leegloop van de kerken en daarmee de afname van de christelijke invloed in de maatschappij is cremeren veel meer in zwang gekomen. Daarnaast kwam natuurlijk ook met de komst van vliegtuigen en het internet van alles onder handbereik vanuit het Oosten. Denk aan de New Age beweging met invloeden uit o.a. het Hindoeïsme en Boeddhisme.

De belangrijkste vraag is natuurlijk wat zegt de Bijbel over dit onderwerp.

Hieronder een aantal gedachten ter overweging:

  • • Als in de Bijbel wordt gesproken over verbranden, dan heeft dit bijna altijd te maken met oordeel en de toorn van God.
  • • Er wordt gesproken over het offeren van kinderen, dit wordt gedaan door volken die afgoden dienen. Jeremia 19:5 : …en zij de hoogten van de Baäl gebouwd hebben om hun kinderen als brandoffers voor de Baäl met vuur te verbranden, iets wat Ik niet geboden noch uitgesproken heb en wat Mij niet in de zin is gekomen”. Zie bijv. ook 2 Kron. 33:6.
  • • Het vuur/oordeel is bereid voor de duivel en zijn engelen. Mattheüs 25:41 : “Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is”.
  • • Nergens geeft de Bijbel aan dat mensen gecremeerd dienen te worden.
  • • De Bijbel spreekt echter wél frequent over graven, bijv. Abraham, Jozef, David etc. en natuurlijk de Here Jezus Zelf.
  • • Zie deze uitspraak: Lukas 9:60 : “Maar Jezus zeide tot hem: Laat de doden hun doden begraven.” (Er staat niet: cremeren) ;
  • • Ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest, zouden we deze tempel moeten verbranden?
  • • Verbranden duidt op het einde, het is over, terwijl begraven juist het begin is. We zaaien een lichaam in de stellige verwachting van de komende oogst, n.l. de opstanding van ons lichaam als de Here Jezus komt en de bazuin zal klinken.
  • • Stof als gevolg van natuurlijke ontbinding en as door verbranding zijn NIET hetzelfde. De Bijbel leert dat de mens tot stof (Hebr, afar) zal terugkeren en niet tot as (Hebr. efer) in de betekenis van as als gevolg van verbranding.

In de Bijbel is geen direct verbod om te cremeren te vinden, maar lezen we de Bijbel door dan is cremeren absoluut niet passend in de geest van de Bijbel.

lees verder...

Het huwelijk - 12 juni 2019

Het huwelijk is ingesteld door God. Je vindt dit in het begin van Genesis. God schiep Adam en Eva, en Hij gaf Eva als vrouw (die bij hem paste) aan Adam. Het huwelijk is een prachtige instelling. Een goed huwelijk kenmerkt zich door liefde, trouw, vergeving en plezier voor zowel de man als de vrouw. Natuurlijk komen er moeilijkheden, maar als je beiden verankerd bent in Hem en op Hem vertrouwt dan kun je samen heel veel verdragen. Met Hem zijn we immers méér dan overwinnaar, ook in onze christelijke huwelijken.

Doel van het huwelijk is de ánder gelukkig te maken en samen iets te laten zien van de liefde van God tot Zijn gemeente. Vaak wordt gedacht: hoe kan ik gelukkig worden, maar in een goed huwelijk richt je je op de ander. Christus heeft Zichzelf overgegeven voor Zijn bruid, de gemeente. Hij had alles voor de gemeente over.

Toen God het huwelijk bedacht, dat is dus een scheppingsorde, bracht hij een man en een vrouw samen. Niet twee mannen of twee vrouwen, maar één man en één vrouw. Een huwelijk is een levenslange verbintenis. Dat het tegenwoordig erg makkelijk is om een huwelijk te ontbinden doet daar niets aan af. Als man en vrouw trouw zijn aan God en aan Zijn woord dan is het huwelijk een geweldige verbintenis die geldt zolang beide partners leven.

Natuurlijk is de start van een huwelijk belangrijk. Ook hier geeft de Bijbel richtlijnen voor. Een goede start impliceert dat beide partners een persoonlijke relatie met God hebben. Een huwelijk waarbij één van de partners niet gelovig is wordt duidelijk afgewezen door de Bijbel. Dat is ook heel begrijpelijk. Als je de Here Jezus hebt leren kennen als je persoonlijke Verlosser en Heer voor het dagelijks leven, dan wil je dit toch heel graag delen met diegene die het dichts bij je staat. Als je dan een man of vrouw hebt die niet gelovig is dan kan dit niet. Want iemand die niet gelovig is begrijpt daar niets van. Dat zou je toch niet moeten willen? Nog los van het feit dat Gods Woord het simpelweg afwijst.

Een tweede punt dat bij een goede voorbereiding hoort is dat je elkaar goed leert kennen. Dat doe je door langere tijd vóór het huwelijk samen op te trekken, veel te bespreken, de Bijbel te lezen en te bidden en door elkaar te leren kennen in goede en moeilijke tijden. Dat kost tijd, maar zeg nu zelf wat is beter snel samengaan en later scheiden of elkaar goed leren kennen en van God de bevestiging (innerlijke rust) te krijgen dat je voor elkaar bestemd bent en dan een bestendig huwelijk hebben? (Dit geldt natuurlijk in zijn algemeenheid er kunnen altijd situaties zijn dat het wel goed gaat.) Als je in zo’n periode er achter komt dat de ander bepaalde (karakter) trekken heeft waar je eerst niet van wist, dan kun je nog gewoon besluiten weer uit elkaar te gaan. En het duurt nu eenmaal even voordat je een ander echt leert kennen in verschillende situaties.

Nog een punt wat belangrijk is ligt op het seksuele vlak. Tegenwoordig gaat het vaak zo: één worden naar lichaam, ziel en geest. De Bijbel zegt juist het omgekeerde, nl. dat we één moeten worden naar geest, ziel en lichaam. Vaak wordt er al snel overgegaan tot een seksuele relatie en heel vaak gaat het dan later fout. Waarom? Gods Woord is niet gevolgd en dan roep je de moeilijkheden over je af. Daarnaast gaat de tijd en energie vaak meer uit naar het lichamelijke dan naar eenwording in ziel en geest. Elke gelovige weet diep in zijn hart dat als hij/zij voor het huwelijk gemeenschap heeft met de ander dat dit niet naar Gods Woord is. Dit is dan ook een verhindering voor de diepe vrede van God in het hart.

Tegenwoordig zijn er veel (pre-) huwelijkscursussen die ook kunnen helpen om een goede start in het huwelijk te maken. Het huwelijk is een prachtige instelling van God, maar het gaat niet vanzelf, er moet door beide partners hard worden gewerkt tijdens het huwelijk. En juist dan of daardoor is het huwelijk geweldig! In dit soort cursussen worden allerlei belangrijke thema’s behandeld, zoals de achtergrond van beiden. Je neemt immers je opvoeding/gewoontes/ervaringen mee je huwelijk in en dat kan wel eens botsen met de achtergrond van je partner. Of een thema als vergeving, wat zéér belangrijk is in een huwelijk. In de loop der jaren kunnen of zullen er moeilijkheden ontstaan en die moet je wel op een goede wijze oplossen met elkaar. Communicatie is ook een belangrijk onderwerp; de een is gesloten de ander open, hoe vind je elkaar van hart tot hart tijdens het huwelijk? Zelf ben ik in ons huwelijk lange tijd regelmatig weggekropen achter mijn “muur” van zwijgen als er iets was. Als er werd gevraagd hoe het ging zei ik prima, maar dat helpt niet heb ik geleerd. Gaande weg is de muur afgebroken (soms staat ie er opeens trouwens weer) en dat heeft ons huwelijk alleen maar beter gemaakt. Ouders en schoonouders is vaak een thema, die krijg je er immers gratis bij. Vaak gaat dat natuurlijk prima maar dat kan soms ook problemen opleveren en dan is het goed om je dat van tevoren al bewust te zijn. Tot slot is het belangrijk om samen Conflicten op te lossen. Problemen onder het vloerkleed vegen of netjes gezegd met de mantel der liefde bedekken werkt niet. Conflicten moeten worden opgelost anders komen ze op een onverwachts moment als een boemerang terug. Is het volgen van zo’n (pre) huwelijkse cursus noodzakelijk? Niet persé, maar ik denk wel dat het helpt in een stuk bewustwording in de voorbereiding naar een huwelijk toe. Bovendien is het vaak ook heel gezellig en leer je andere (jonge) stellen kennen.

Als een jongen en meisje elkaar goed hebben leren kennen en de bevestiging van God hebben gekregen dat ze aan elkaar zijn gegeven, dan is het goed om naast het burgerlijk huwelijk een zegen over het huwelijk te vragen in de kerk/gemeente. Het is belangrijk om de gemeente/oudsten hier tijdig bij te betrekken omdat het, in deze tijd van individualisering, niet alleen iets is wat het stel dat wil gaan trouwen aangaat. Een aanstaand huwelijk raakt de hele gemeente, als er verdriet is leven we mee en als er een blijde gebeurtenis gaat plaatsvinden zoals een huwelijk leven we natuurlijk ook mee met het stel dat gaat trouwen. Het is prachtig om een huwelijk te starten met Hem en te midden van broeders en zusters. We vormen als kerk/gemeente toch als het ware een gezin. In Hem zijn we met elkaar verbonden.

lees verder...

Pinksteren 2019 - Ik ben gekomen - 28 februari 2019

Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed.

Een bekende tekst hierboven. Een mooie tekst ook. Ik ben gekomen spreekt van Zijn komst in deze wereld. Dat gedenken we over het algemeen in december: Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond, God Zelf werd Mens, onvoorstelbaar maar waar. Deel twee, opdat zij leven hebben, is ook heel mooi. Het wijst naar Pasen. De Here Jezus heeft voor ons geleden (Goede Vrijdag) en is op de derde dag opgestaan (Pasen). Dankzij Zijn opstanding is er leven, eeuwig leven voor ons. Hij is gekomen om ons het leven te brengen, maar dan houdt het nóg niet op, want Hij wil ons overvloed schenken, dat spreekt van Pinksteren, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest.

Als we geloven in het volbrachte werk van de Mens Jezus Christus, dan is er leven en overvloed voor ons bereid. Wat een belofte! Betekent dit dan dat een christen geen problemen zal ondervinden? Dat zou ik niet durven zeggen, ik denk dat een christen juist problemen gaat krijgen.

Het bijzondere is dat God juist deze moeilijkheden gebruikt zodat Hij ons dat overvloedige leven kan schenken. Zonder de moeiten en het verdriet leunen we misschien wel te veel op onszelf, denken we (stiekem) dat we het zelf wel kunnen. Maar “in” dit alles, dus te midden van het verdriet en de pijn, zijn we meer dan overwinnaar. Dán ervaren we de overvloed, Zijn overvloed, Zijn nabijheid, vrede en rust. Het lijkt tegenstrijdig maar zo werkt God vaak.

Het woord overvloed heeft de betekenis van: alles overtreffend, buitengewoon, in rijke overvloed, meer dan nodig. Ik zat net naar een interview met Dolf van de Vegte te kijken uit december 2018. (Dolf is op 1-2-2019 overleden aan darmkanker). In dit interview, vrij kort voor zijn dood, sprak hij over hoe hij deze ziekteperiode ervaarde. Hij straalde rust en vrede uit. Hij voelde zich gedragen door de Heer. Was dit een prestatie van Dolf, een groot geloof of id.? Hij zei: “het overkomt mij”, het is genade van God zo rustig en vrij, ondanks de naderende dood, in het leven te kunnen staan. Dolf van de Vegte ervoer de overvloed van het leven dat de Heer wil en kan geven.

Hij haalde Psalm 23 aan in zijn gebed, zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad want Gij zijt bij mij. Heerlijk om die overvloed te mogen ervaren en deze overvloed is “beschikbaar” voor iedere gelovige. Dat danken we aan het werk van de Here Jezus, Hij is gekomen om ons leven en overvloed te schenken.

Efeziërs 3:20 Hem nu, die blijkens de kracht, welke in ons werkt, bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen. In deze tekst uit Efeze 3 is het woord overvloed vertaald met “oneindig veel meer”. God is in staat oneindig veel meer te doen in ons leven dan wij bidden of beseffen, dat is een vrucht van Pinksteren. Niets is dus onmogelijk! Dan kun je zoals Paulus en Silas, nadat je gegeseld bent en met je voeten in het blok zit midden in de nacht zingen tot eer van God in een Griekse gevangenis. Uit de tekst blijkt ook dat er een kracht in ons werkt, dat is de kracht van de Heilige Geest, het Griekse woord is dunamis, een onvoorstelbare sterke kracht, als dynamiet, werkt in ons leven.

Als we Gods Geest de ruimte geven, dan kan deze kracht in ons openbaar worden. Geven we ons niet aan Hem over dan wordt ons leven niet veranderd. Geven we ons leven wél in Zijn hand, dan kan en zal de overvloed merkbaar zijn. We zijn zelf vaak degene die het kanaal van Gods overvloed blokkeren. We durven vaak niet alles uit handen te geven en op Hem te vertrouwen, pas als er iets ernstigs gebeurd worden we op Hem geworpen. We hebben dan geen andere mogelijkheden meer en dan is de keus vertrouwen we op Hem of op iets anders? Als het ons voor de wind gaat, en het gaat in zijn algemeenheid in ons rijke Nederland iedereen voor de wind, dan hebben we de neiging God uit het oog te verliezen en op eigen kracht te leven. We kunnen de Geest bedroeven of zelfs uitdoven, dan ervaren we natuurlijk niets van de overvloed die Hij ons zo graag wil schenken.

Het doel van de komst van de Here Jezus was ons leven en overvloed te schenken, dat dat doel dagelijks mag worden ervaren in onze levens!

lees verder...