Pasen 2019 - Het is volbracht - 2 februari 2019

Het is volbracht, dat zijn geweldige woorden die de Here Jezus heeft uitgesproken aan het kruis. Alles heeft Hij volbracht. Maar wat heeft Hij dan volbracht? Daar is heel wat op te zeggen, hieronder een korte opsomming:

Hij heeft de wil van de Vader volbracht. Hij is heel Zijn leven volkomen gehoorzaam geweest aan de Vader, zelfs tot aan het kruis. Als Mens heeft Hij gehoorzaamheid moeten leren en Hij heeft het volbracht. Door Zijn gehoorzaamheid heeft Hij de Vader geëerd, Hij was immers de allereerste Mens die geleefd heeft zoals de Vader het had bedoeld. Het lijden is volbracht aan het kruis van Golgotha. Zijn hele leven, vanaf Zijn geboorte was lijden voor Hem. Stel je voor een zondeloze Mens die komt in een wereld vol zonde, dat betekent per definitie lijden. Hij was niet gewenst toen Hij kwam: er was geen plaats voor hen. Hij was veracht van mensen. Zijn lijden eindigde in een climax op het kruis van Golgotha. Fysiek en geestelijk lijden, vooral dat laatste was onvoorstelbaar zwaar voor Hem. Hij hing in de absolute eenzaamheid tussen hemel en aarde, verlaten van mensen en verlaten van God.

Hij heeft de wet volbracht. Gods wet is goed, volmaakt. Niemand die ooit heeft geleefd of leven zal was in staat of zal in staat zijn deze wet te gehoorzamen. Wie op één punt struikelt is schuldig geworden aan alle geboden, Jac. 2:16. Maar Hij heeft de wet volledig volbracht. Soli Deo Gloria!

Hij heeft ons verlost uit de macht van satan. We waren slaven van satan en zijn nu kinderen van Hem. Geliefde kinderen, die door de Vader Zijn gekend. Bedenk eens wat dat persoonlijk voor u/jou betekent! Kinderen, zonen en dus erfgenamen. We hebben, dankzij Hem, een Vader die onvoorstelbaar veel van ons houdt. Wat een geweldige toekomst is er door Hem voor ons bereid. Vanuit de duisternis zijn we overgezet in Zijn licht.

De dood is overwonnen. Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles is voldaan, wie in geloof op Jezus ziet, die vreest voor dood en helle niet. Alles is volbracht door Hem, ook de laatste vijand de dood is overwonnen. Dat bewees Hij toen Hij van tussen de doden opstond uit het graf.

Hij heeft ons verzoend met de Vader. Door de zondeval was er een voor ons onoverbrugbare kloof ontstaan tussen God en de mens, maar Hij heeft door Zijn lijden, sterven en opstanding deze kloof overbrugd! We kunnen nu naderen tot de Vader, elke dag opnieuw. Hij verlangt er naar dat we komen en dat kan nu want door Hem zijn onze, mijn zonden verzoend.

Hij heeft de satan verslagen. Men zegt wel eens dat de overwinning op Golgotha vergeleken kan worden met D-day (Decision day). De satan is verslagen, al zou je dat niet zeggen als je om je heen kijkt, maar, prijs de Heer, V-day (Victory day) komt eraan. Hij heeft de satan overwonnen op Golgotha! Er komt een dag dat er definitief zal worden afgerekend met satan.

Hij heeft vele, vele ot profetieën vervuld. Dat is zo prachtig aan de Bijbel, al vanaf Genesis staan er profetieën die spreken over Hem in de Bijbel. Er zijn profetieën die nog vervuld gaan worden in de toekomst, maar er zijn al heel veel profetieën door Hem vervuld. Profetieën die gaan over Zijn komst (het zaad van de vrouw), Zijn geboorte (Jes. 9), Zijn leven (Jes. 42), Zijn lijden (Jes. 53), Zijn sterven (Ex. 12), Zijn opstanding (Ps. 40), Zijn toekomstige vrederijk op aarde (Zach. 14) etc. etc.

Psalm 22, een Messiaanse psalm, die gaat over het lijden eindigt met de woorden: “omdat Hij het gedaan heeft”. Dat zijn oud testamentische woorden voor “het is volbracht”. Omdat Hij het lijden heeft volbracht (Ps. 22) mogen wij door genade zeggen: “De Heer is mijn Herder”, Psalm 23. Wat heerlijk, dat Hij elke dag onze levende Herder is.

Het is volbracht, geweldige woorden. De rekening die openstond is vereffend, er kan een streep doorheen. Hij heeft alles voldaan. Het is alles door Hem en Hem alleen volbracht. Er is niets maar dan ook niets van ons bij. Hem komt toe alle lof en eer, dat we daaraan mogen denken als het binnenkort Goede Vrijdag is en ook op de Paasdagen daarna!

lees verder...

Deze studies zijn verschenen in het contactblad van de reddingsark. Eventuele vragen naar aanleiding van deze studies kunt u stellen via het contactformulier.

Door gebruik te maken van de rss feed blijft u op de hoogte van nieuwe artikelen.

Het is niet goed dat de mens alleen zij - 28 januari 2019

en de Here God zeide: Het is niet goed dat de mens alleen zij Genesis 2:18

Onze God is een God van relaties, sterker nog Hij is de Oorsprong, de Bedenker van relaties. Hij gaf Eva aan Adam. God is de Bedenker van het huwelijk. Hij gaf kinderen aan Adam en Eva die in hun gezin konden opgroeien. Het volk Israël kwam voort uit de aartsvaders, het volk bestond uit stammen en de stammen weer uit families, die allemaal een relatie met elkaar hadden. In het NT is er de gemeente, we zijn broeders en zusters van elkaar en Hij is onze Vader. Als broeders en zusters is het goed vanuit die relatie oprecht naar elkaar om te zien en elkaar te helpen, te troosten of te corrigeren. Niemand kan zonder anderen, we hebben elkaar nodig. Het is niet goed dat de mens alleen zij.
Naast de bovengenoemde “horizontale” relaties wil God ook graag een (verticale) relatie met ons. Het is zelfs Zijn sterkste verlangen een relatie met ons te hebben. Toen Adam en Eva zondigden werd de relatie met God die in de hof wandelde verbroken, ze verstopten zich voor Hem. Onmiddellijk begon God aan het herstel van deze relatie. Hij slachtte een dier en bekleedde hen met de vellen, wat wijst naar het offer van de Here Jezus. Zo konden ze weer omgaan met God. In het NT is de vader van de verloren zoon een heen wijzing naar God de Vader. De vader van de verloren zoon, stond dagelijks op de uitkijk of zijn zoon weer terug kwam. Toen hij hem eindelijk zag rende hij op hem af, omhelsde hem en richtte een feest aan omdat zijn zoon terug was. Zo is onze God, Hij verlangt naar ons en Hij wil ons het liefst tegen zijn hart drukken en maaltijd met ons houden.
God is een God van horizontale en verticale relaties, maar er is ook sprake van een relatie tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. In absolute harmonie “werken” zij als het ware samen. Volgens Spreuken 8 was de wijsheid (lees: de Here Jezus) als een troetelkind bij Hem. Dat is een geweldig liefdevolle relatie! We zien iets van deze “samenwerking” bij de doop van de Here Jezus, de Geest van God daalt als een duif op Hem neer en de Vader spreekt dan vanuit de hemel. (Matth. 3:16/17). Er is een volmaakte samenwerking tussen Vader, Zoon en Heilige Geest, de hele Bijbel door zien we dat.
Goede relaties zijn voor ieder mens cruciaal. Relaties van liefde, warmte, geborgenheid en troost. Relaties waarin vrijheid is en openheid om elkaar te corrigeren op een liefdevolle wijze. Relaties waarin het mogelijk is om je te ontwikkelen tot een mens zoals God het heeft bedoeld dat is waar de wereld naar snakt.
In de toekomst, als God alles en in allen zal zijn, zal er in de hemel en op de aarde volmaaktheid zijn in relaties, de horizontale relaties (mensen onderling) en de verticale relaties (mensen en God). Hij zal dan immers alles en in allen zijn. We zullen dan met Hem en met elkaar leven, zoals Hij het heeft bedoeld.

Het is niet goed dat de Mens alleen zij.
God is de Bedenker/Oorsprong van relaties, helaas is er door de zondeval ontzetten veel mis gegaan juist op het vlak van relaties. Hij wil graag liefdevolle relaties tussen mensen onderling en tussen Hemzelf en de mensen. In de tekst uit Gen. 2 heb ik een kleine wijziging aangebracht, ik heb Mens met een hoofletter geschreven. Als het zo is dat God ontzettend hecht aan relaties en er naar voortdurend naar streeft de relaties, te herstellen en goed te houden dan is het goed om eens te proberen te bedenken wat dit voor de Here Jezus (de Mens) moet hebben betekend toen Hij op aarde was.
Zijn ouders, die het dichtst bij Hem stonden, begrepen hem niet (Lucas 2:50), zijn broers geloofden niet in Hem (Joh. 7:5), de dorpsgenoten uit Nazareth wilden Hem doden door Hem van de steilte te stoten (Luc. 4:29). Het is niet goed dat de Mens alleen zij, maar wat een eenzaamheid moet Hij hebben ervaren gedurende Zijn leven op aarde, zelfs van de mensen die het meest naast Hem stonden. Na de kruisiging vluchtten ook de discipelen weg, niemand was bij Hem. Maar het werd nog erger toen ook Zijn Vader zich terug trok en Hij daar hing, tussen hemel en aarde, verlaten door iedereen op aarde en verlaten door God in de hemel. Dat was de absolute eenzaamheid die Hij voor ons heeft ondergaan zodat wij dat nooit hoeven mee te maken. De Here God Zelf had gezegd: “het is niet goed dat de mens alleen zij” en hier hing Hij in de volkomen eenzaamheid, juist Hij de Oorsprong van relaties, was door iedereen verlaten ......

Het is niet goed dat de mens alleen zij, woorden uit het begin van de Bijbel die nog steeds razend actueel zijn. Woorden met een diepe betekenis. Ik hoop dat u een warme liefdevolle en gezegende relatie mag hebben met de mensen om u een en bovenal met onze liefdevolle Vader in de hemel.

lees verder...

Komt toch naderbij - Genesis 45 vers 4 - 26 december 2018

In dit hoofdstuk ontmoet Jozef, na vele bewogen jaren, zijn broers. De broers die hem haatten en niet vriendelijk tegen hem konden zijn (Gen.37:4), die hem nog meer haatten (37:8), die hem benijdden (37:11), die een aanslag tegen hem hadden beraamd (37: 18), die hem wilden doden (37:19), die hem in de put hadden geworpen en als een slaaf hadden verkocht (37:23 ev.).

Hoe zou Jozef reageren, nu hij zijn broers zag die hem zoveel pijn, onrecht, lijden, verdriet en eenzaamheid hadden aangedaan? Zou hij opdracht geven hen te doden, af te ranselen, gevangen te zetten of terug te sturen zonder voedsel? We hadden het kunnen begrijpen, na zoveel ellende die hem door hen was berokkend!

Maar wat doet Jozef? Hij zegt “Komt toch naderbij”. Hij koos er voor zijn broeders te vergeven wat ze hem hadden aangedaan en toen nodigde hij hen uit dichterbij te komen. Hij had net zo goed kunnen kiezen hen te veroordelen, maar dat deed hij niet. Hij vergaf hen al hun schuld. Jozef kuste hen hartelijk, huilde tranen van blijdschap en omhelsde zijn broers.

Maar dat was nog niet alles. Jozef vergaf zijn broers op een koninklijke, royale wijze en daarmee opende hij zijn hart voor hen. Hij wilde graag dat zijn broers en zijn vader dicht bij hem zouden zijn (45:10), hij wilde voor hen zorgen (45:11), hij gaf hen zelfs het beste deel van het land Egypte (45:20).

Wat een schitterende reactie is dit van Jozef en hoe leerzaam is deze geschiedenis voor ons!

Ook wij hebben te maken met mensen die ons minder of meer of soms heel veel hebben aangedaan. Hoe reageren wij dan? Welke keuzes maken wij? Vergeven of niet vergeven?

Jozef had al die jaren met God geleefd en voortdurend op Hem vertrouwd, ondanks alle ellendige toestanden die hij door de schuld van zijn broers had moeten meemaken. God was met Jozef lezen we een aantal malen in de geschiedenis van Jozef. God had het hart van God zacht gemaakt, Hij had Jozef veranderd naar Zijn beeld, daar zit het geheim van Jozef en daar zit ook ons geheim.

Jozef had zoveel liefde, genade en vergeving van God ontvangen dat hij bereid was de keuze te maken zijn broers ruimhartig te vergeven. Hij had ook kunnen kiezen hen te (ver)oordelen, maar dat deed hij niet.

Wij zijn gekocht en betaald door de Here Jezus. Wij waren schuldig op alle fronten, net als de broers, wij hadden géén genade, géén vergeving verdiend. Toch hebben wij dit gekregen! Hoe gaan we hier dan mee om naar andere mensen die ons iets hebben aangedaan? Dat kan toch niet anders dan zoals geschreven staat in Efeziërs 4:32 “Maar weest jegens elkander vriendelijk, barmhartig, elkander vergevend, zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft”?

Vergeven is een keuze, een keuze die God van ons vraagt en als God iets vraagt geeft Hij ook altijd de kracht om dat te volbrengen. Hij is immers de Almachtige, er is niets of niemand machtiger dan Hij. “Zou voor de Here iets te wonderlijk of onmogelijk zijn”, Gen. 18:14, het antwoord is voluit nee. Voor Hem is niets onmogelijk. De grootste problemen en moeilijkheden kunnen we met Hem overwinnen. Is dat makkelijk? Nee, het is soms een lange weg voordat wij zover zijn, maar met Hem is dit zeker mogelijk en het is de beste weg!

Jozef vergaf zijn broeders én hij had het verlangen dat zijn broers dicht bij hem zouden zijn. Hij wilde voor hen te zorgen. Dat is prachtig!

Als wij besluiten anderen te vergeven dan komt er ruimte en liefde in ons hart voor hen! Dat is wat God bewerkt. Boosheid, haat, wrok en angst verdwijnen en God vult ons met Zijn liefde. In Gen. 45:15 staat “daarna spraken zijn broers met hem”. De relatie was hersteld. Door niet te vergeven zou de relatie absoluut niet zijn hersteld, maar door de vergeving van Jozef komt er openheid en dat ervaren de broeders, ze beginnen te spreken met Jozef. Wat moet dat heerlijk zijn geweest. Je eigen broers weer te spreken na zoveel jaren.

Stel dat Jozef gekozen had om te niet te vergeven, dan was hij op een hele negatieve wijze verbonden of beter gebonden gebleven aan zijn broers. Altijd was er dan die heftige emotie over wat hem was aangedaan, altijd was er die boosheid, angst en wrok gebleven. Maar nu, na zijn keuze om te vergeven, was hij waarlijk vrij! Er kwam ruimte in het hart bij de broeders en ruimte bij Jozef zelf in het hart, omdat Hij gehandeld had zoals Gods Woord zegt.

In onze situatie is het precies zo. Als wij anderen vergeven komen we in de vrijheid, dan herstellen we relaties die soms jarenlang verbroken zijn geweest. Er komt weer blijdschap en harmonie, relaties worden hersteld.

Jozef vergaf ruimhartig schreef ik hierboven al. Dat blijkt ook uit het feit dat hij niet moppert over wat hem is aangedaan, integendeel hij zegt over alles wat er heeft plaatsgevonden: “want om u in het leven te behouden heeft God mij voor u uitgezonden” (Gen. 45:5) Hoe is het mogelijk denk ik dan, maar bij God is niets onmogelijk. Jozef zegt eigenlijk in NT taal, dat God alle omstandigheden, dus ook die vreselijke tijd, door God ten goede is gebruikt. De hele situatie tussen vader Jacob en de broers is nu veel beter dan voordat Jozef werd verkocht naar Egypte.

Jozefs God is ook onze God, mijn God. Dankzij het offer van de Here Jezus mag ik dat voluit zeggen. Jozefs God was met hem, de Here is ook met ons, Hij zal ons niet begeven en niet verlaten. Jozef vertrouwde op Zijn God en zijn vertrouwen werd niet beschaamd, zijn leven ging van de diepte naar de hoogte. Het lijden van de tegenwoordige tijd weegt niet op tegen de heerlijkheid die nog gaat komen.

Zijn we bereid om, net als Jozef, Zijn weg te gaan? Ruimhartig te vergeven zodat relaties worden hersteld tot eer van Zijn Naam?

lees verder...

Kerst 2018 - Lucas 2 vers 20 - 7 december 2018

En de herders keerden terug, God lovende en prijzende om alles wat zij hadden gehoord en gezien, gelijk het hun gezegd was. Lukas 2:20

De herders waren, na de aankondiging door een engel van de Here, naar Bethlehem gegaan en hadden de Heiland die geboren was gezocht en gevonden. Alles wat de engel had gezegd was uitgekomen: “gelijk het hun gezegd was”, zoals staat in het slot van het vers hierboven.

De herders hadden het Woord van God gehoord, het was ze verkondigd door de engel. Ze hadden ze gehoor gegeven aan deze boodschap. Ze hadden geluisterd naar wat de engel tegen hen had gezegd en dit had een verlangen in hen opgewekt waardoor ze naar Bethlehem zijn gegaan. Daar hadden ze, zoals de engel had gezegd, de Heiland in een kribbe gevonden. Nu waren ze weer op de terugreis.

Na hun bezoek aan Jozef, Maria en het kind Jezus keerden ze terug, maar er was iets gebeurd. Ze keerden God lovend en prijzend terug!

Waarom loofden ze God en prezen ze Hem? Dat was omdat ze de geboren Heiland hadden ontmoet, die Israël en de wereld zou gaan verlossen. Dát had hun hart geraakt en daardoor gingen ze anders weg bij Jezus dan ze gekomen waren. Ze loofden en prezen God om alles wat ze hadden gezien en gehoord! De wijzen uit het oosten gingen trouwens een andere weg terug (Matth. 2:12), nadat ze hun geschenken aan de Koning der Joden hadden aangeboden.

Het is mooi om te lezen dat ze terugkeerden Gód lovende en prijzende, ze waren in de eerste plaats Hem dankbaar voor wat Hij had gedaan. Natuurlijk waren ze ook blij voor wat nog zou komen, hun verlossing, maar hun eerste dank ging uit naar de Bron van het komende heil: God Zelf. Hun dankbaarheid ging in de allereerste plaats uit naar Hem die naar hen had omgezien. Hun hart was vol van dankbaarheid en dat kwam er uit, want waar het hart vol van is daar loopt de mond van over!

Het woord lovende is op verschillende manieren vertaald, o.a. met verheerlijkten (Marc.2:12), d.w.z. dat ze Hem de eer en heerlijkheid of grootheid gaven. Ze waren niet in de eerste plaats blij met wat ze kregen, nl verlossing. Maar ze waren blij met de Bron, de Oorsprong van hun verlossing. Daarom zongen de engelen ook als eerste: “ere zij God” i.p.v. dank u voor de komende verlossing. Want Hem komt toe alle lof en eer, omdat Hij Zijn Zoon heeft gegeven.

We kunnen vanuit deze geschiedenis een paar parallellen trekken naar onze eigen situatie.

Wij hebben, net als de herders, het Woord van God gehoord. Het is ons verkondigd, in een dienst, via anderen, via de media, door het lezen van lectuur of op wat voor wijze dan ook.

Het Woord heeft ons ook geraakt en we zijn op zoek gegaan naar de Heiland, onze Verlosser. De Bijbel zegt: “wie zoekt zal vinden”. En zo is het ook, als we Hem oprecht zoeken dan zullen we Hem vinden. Na de toespraak van Petrus werden de mensen diep in hun hart getroffen, zo kan Gods Woord werken, als een bliksem die inslaat en die ons doet beseffen wie we zijn en Wie God is.

Een andere les uit het vers is dat de herder anders terug gingen dan toen ze bij de Heiland kwamen. Hoe zit dat in ons leven, is er werkelijk iets veranderd? Is het oude werkelijk voorbij en het nieuwe gekomen? Zijn we werkelijk geheel anders omdat we Hem hebben leren kennen? Als je geloof je niet verandert moet je van geloof veranderen heb ik eens iemand horen zeggen. Dit klopt! Het kan niet anders dan dat we veranderen als we de Here Jezus hebben ontmoet. Als we hebben beseft hoe lief Hij ons heeft en als we hebben begrepen wat Hij voor ons gedaan heeft aan het kruis van Golgotha dan worden we dankbare mensen, dan verandert ons leven. Dan gaan we God loven en prijzen, net als de herders.

De herders loofden God, dat is ook belangrijk. We kunnen in deze tijd druk bezig zijn met wat God heeft gegeven, maar we moeten altijd beseffen dat Hij de Bron is van dat alles. Als we dat beseffen zijn we Hem voortdurend dankbaar voor wie Hij is. Het gaat niet in de eerste plaats om verlossing of genezing of wat dan ook, het gaat om Hem! Zoekt Mij en leef zegt Amos.

Ongetwijfeld zullen de herders, aan wie het maar horen wilde, hebben verteld over hun ontmoeting met de geboren Heiland. Dat hoort in ons en in mijn leven ook zo te zijn, dat ik mensen die ik ontmoet vertel van mijn ontmoeting met Hem en dat die ontmoeting met Hem mijn leven drastisch heeft veranderd.

Het waren echte discipelen deze herders, want vanuit de ontmoeting en de levende relatie met de Heer gingen ze op pad en verkondigden ze wat ze hadden gezien en gehoord.

De broederraad wenst u gezegende kerstdagen en een verwachtingsvol 2019

lees verder...

De vreze des Heren - 13 juni 2017

Vreze is een beetje ouderwets woord, in de GNB vertaling staat het zo : “heb eerbied voor de Heer”, Het Boek zegt “handelen uit ontzag voor God” . Eerbied of ontzag hebben voor God daar gaat het om, het gaat niet om vrees of angst hebben voor God. Nu jaagt (zelfs) de dood geen angst meer aan want alles, alles is voldaan zegt een lied. Angst hoeft niet als we geloven in het volbrachte werk van de Here Jezus, want dan zijn we Zijn kinderen geworden en Hij zorgt dagelijks voor Zijn kinderen. Dag aan dag draagt Hij ons. Als we echte eerbied en echt ontzag hebben voor Hem dan zullen we daar ook naar handelen, dan kan het niet anders dan dat dit zichtbaar wordt in ons leven. Waarom? Omdat Hij er altijd op ingaat als we zó met Hem leven. We zullen een aantal teksten kort bespreken, deze teksten laten zien wat het gevolg is als we eerbiedig en vol ontzag met God willen leven

De vreze des HEREN voedt op tot wijsheid Spreuken 15:33

Als we eerbied en ontzag hebben voor God gaat Hij ons opvoeden zodat we wijsheid verkrijgen. Hij gaat ons veranderen, we leren op Hem te vertrouwen. We gaan beseffen dat we niet moeten steunen op eigen inzichten, maar onze weg op Hem moeten wentelen. Maar bovenal betekent het dat we de Here Jezus in Wie alle schatten van wijsheid verborgen zijn beter gaan leren kennen. In Hem vinden we alles wat we nodig hebben gedurende ons leven op aarde. Hij wil Zijn leven in ons “uit” leven (niet ik leef, maar Christus leeft in mij) en Hij wil in ons God verheerlijken. Opvoeden heeft ook iets in zich van tuchtigen of corrigeren. De Here tuchtigt ons, dat kan negatief klinken, maar dat is het niet. Hij heeft altijd het goede met ons voor en dat betekent in deze tekst opvoeden tot wijsheid. Soms moeten we gecorrigeerd worden om dat doel te bereiken.

De vreze des HEREN is het kwade te haten; Spreuken 8:13 … door de vreze des HEREN wijkt men van het kwaad. Spreuken 16:6

Als we de Here vrezen gaan we het kwade en de zonde haten. We willen dan gaan leven naar Zijn wil. Hij haat het kwade en naarmate we meer met Hem leven gaan wij het kwade ook haten en dat zal impact hebben op ons leven. We doen geen dingen meer waar Hij voor waarschuwt in Zijn Woord, we gehoorzamen Hem want dat is dan ons innerlijk verlangen. Het kwade haten en wijken van het kwade dat gebeurt als we leven in de vreze des Heren.

De vreze des HEREN is een bron des levens, om de strikken des doods te ontwijken. Spreuken 14:27

Eerbied en respect voor de Here is een Bron ten leven. We kunnen zelfs de strikken van de dood ontwijken. Op onze levensweg zullen we veel strikken waar we in verzeild kunnen raken tegenkomen, dat is niet erg zolang we leven in de vreze des Heren. Met Hem kunnen we de strikken ontwijken, met Hem springen we over een muur. Er zullen problemen zijn, maar Hij is nabij! Hij de Almachtige en de Allerhoogste, Wie kun je beter aan je zijde hebben in de moeilijkheden?

De gemeente dan door geheel Judea, Galilea en Samaria had vrede; zij werd opgebouwd en wandelde in de vreze des Heren, en zij nam in aantal toe door de bijstand van de Heilige Geest. Handelingen 9:31

De gemeente in Judea, Galilea en Samaria was een bloeiende gemeente, er was vrede, men werd opgebouwd, en nam toe in aantal. Er was groei! Hoe kwam dit allemaal, omdat men leefde in de vreze des Heren. Men leefde oprecht met God, men nam Zijn Woord serieus en leefde er naar. Tegenwoordig willen we wel met God leven, maar toch ons eigen ding doen, dat is niet leven in de vreze des Heren. Dan worden we niet opgevoed, dan haten we het kwade niet en zullen we ook het kwade niet ontwijken, dan komen we in de valstrikken van het leven terecht. Dat we toch meer zouden zien op onze Overste Leidsman en Voleinder van het geloof de Here Jezus Christus. Hij heeft ons laten zien hoe je echt kunt leven in de vreze des Heren. Hij is ook uitermate gezegend en gezet aan Gods rechterhand. Zijn leven was niet makkelijk, maar in elke situatie leefde Hij in de vreze van Zijn God. Altijd was God nabij, behalve toen Hij daar hing aan dat kruis en onze zonden op Hem werden gelegd. Toen moest God , die de zonde haat, Zich terugtrekken en Hem alleen laten lijden. Hem komt alle lof en eer toe voor het werk aan het kruis van Golgotha, voor Zijn lijden, sterven en opstanding. Wij mogen weten dat wij nooit, echt nooit verlaten zullen worden van God als we leven in de vreze des Heren. Dit danken we aan Hem die op aarde leefde in de vreze des Heren en die uit liefde voor God en uit liefde voor ons door God verlaten is geweest.

Des HEREN vertrouwelijke omgang is met wie Hem vrezen. Psalm 25:14

De Here Jezus is de weg tot de Vader. God was de mensheid verloren, kwijtgeraakt in het paradijs, door de zondeval. De Here Jezus heeft de mensen die in Hem geloven door Zijn lijden, sterven en opstanding teruggebracht tot God. Door Hem is het mogelijk vertrouwelijke omgang met God te hebben, mits we hem vrezen. Deze vertrouwelijke omgang is iets waar Hij zo naar verlangt, daar spreken alle maaltijden in de Bijbel van, van gemeenschap, intieme en vertrouwelijke omgang met Hem. Dat is wat de vader uit Lukas 15 zijn zoon aanbood: een maaltijd met hemzelf. In Openbaring 3 zegt de Here Jezus dat Hij aan de deur staat en klopt en dat Hij maaltijd wil houden met wie opendoet. Bent u, ben jij bereid open te doen, Hem volkomen binnen te laten en aan Zijn overvloedige tafel te gaan zitten? Te gaan genieten van wat Hij(in Zijn Woord) aan ons te bieden heeft, maar bovenal te genieten van Hemzelf? Dat is weggelegd voor een ieder die Hem vreest.

lees verder...